Don’t cry for me Argentina
Het stikt inmiddels van de stem-want-dan-kiezen-jullie-wat-jullie-willen-en-verdient-een-ander-er-geld-aan programma’s. Ik kijk ze nooit…zo een onzin meestal. De helft van de programma’s is meer voor de gek zetterij dan wat anders en anders zijn het beroemdheden die op amateurische wijze professioneel proberen te zijn. Maar als musicalfan kon ik niet achterblijven en besloot toch maar op zoek naar Evita te volgen. Week na week ging alles precies zoals ik wilde, de kijker/stemmer was dus toch niet op z’n achterhoofd gevallen. Met volle hoop zat ik dan ook gister voor de laatste keer vol spanning te kijken. Ik had mezelf al voorgenomen wie er zou moeten winnen. En toen…op het laatste moment, opeens…won Brigitte…ik had het totaal niet verwacht! Ik gun het er van harte en ik heb er het grootste vertrouwen in dat ze een goede evita is, maar toch had ik liever Suzanne als Evita gezien. Maar toch…het blijft een mooie musical!
Filed under: media | 0 Comments
Tags: Evita, musical, stemmen
Heb veel plezier met de tijd
…dat zeggen ze tegenwoordig blijkbaar als ze iets beter te doen hebben dan met hun geliefde te zijn…
Filed under: life | 0 Comments
Tags: geliefde, tijd
Soms ben ik verdwaald…ik weet waar ik sta, dat is het probleem niet. ik weet alleen niet welke weg ik moet nemen om verder te gaan…ik kan links, ik kan rechts, ik kan recht door, ik kan dezelfde weg gaan als mijn vriend. Ik kan nu nog over alle wegen lopen, zelfs ernaast, ik kan alleen niet terug….
Filed under: just the way it is | 0 Comments
Tags: thoughts
Draaimolen
Soms zitten we in een draaimolen, en die draait en die draait en die draait…gewoon het dagelijkse leven. Aan de sleur lijkt geen eind te komen tot…de draaimolen opeens stopt met draaien of achteruit gaat. En daar zit je dan. Eenzaam, alleen, verlaten, misselijk van alle rondjes die je draaide.
Waarom stappen we niet gewoon uit?
Filed under: life | 0 Comments
